Gruźlica

Szacuje się, że pawie dwa miliardy osób na świecie jest nosicielami mycabacterium tuberculosis, co czyni gruźlicę jedną z najczęstszych zakażeń na świecie.

W przeszłości ludzie zapadali na suchoty, jak nazywano wtedy gruźlicę, bardzo często. Powód? Do rozwoju tej choroby dochodzi zwłaszcza wtedy gdy organizm jest osłabiony. Czynnikiem zmniejszającym odporność jest nieprzestrzeganie podstawowych zasad higieny i wyniszczający tryb życia, spowodowany ciężką pracą czy dużym stresem. Dodatkowo duże znaczenie ma wiek, indywidualne uwarunkowania genetyczne człowieka czy inne choroby, np. cukrzyca i pylica. Niedożywienie czy alkoholizm także może przyczynić się do wystąpienia gruźlicy.

Wyróżniamy gruźlicę pierwotną i popierwotną. Pierwotne zakażenie dotyczy zazwyczaj płuc (około 75%), a także części przewodu pokarmowego oraz węzłów chłonnych. W ostatnim przypadku gruźliczy zespół pierwotny wywołany jest reakcją zapalną powstają po wniknięciu prątka bakterii od organizmu. Ognisko pierwotne powiększa się wtedy, prątki się mnożą i choroba poprzez naczynia chłonne przechodzi do najbliższej stacji węzłów limfatycznych. W ostrzejszych stadiach choroby zaatakowane węzły chłonne ulegają charakterystycznej dla gruźlicy odmianie martwicy - serowaceniu. Organizm ludzki najczęściej jest w stanie opanować zakażenie pierwotne, zmiany cofają się wtedy i zapalenie znika. Odbywa się to przy co najwyżej niewielkich objawach klinicznych.

Najczęstszą odmianą popierwotnej gruźlicy jest przewlekła gruźlica płuc. Objawami są:

• pokasływanie,
• stan podgorączkowy,
• poty, postępujące osłabienie,
• niekiedy odpluwanie plwociny.

Do innych odmian gruźlicy należą:
Osoba, która zauważy u siebie objawy charakterystyczne dla gruźlica powinna jak najszybciej zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu, który najprawdopodobniej skieruje pacjenta na badanie RTG klatki piersiowej. Innymi sposobami diagnozowania są badania odksztusznej wydzieliny albo zrobienie testu testu tuberkulinowego. Brak komentarzy