RDS
Inne nazwy choroby: Zespół błon szklistych; Zespół zaburzeń oddychania noworodka;
Zespół zaburzeń oddechowych (RDS) jest nadal główną przyczyną zachorowań i umieralności noworodków urodzonych przedwcześnie. W etiopatologii zaspołu zaburzeń oddychania jako czynnik podstawowy uznawany jest jakościowy lub ilościowy niedobór surfaktantu płucnego.
Surfaktant złożony jest z wielu substancji powierzchniowo-czynnych, wśród których przeważają lipidy (90%) i białka (10%). Wydzielanie surfaktantu jakościowo dojrzałego w ilościach wystarczających dla stabilności pęcherzykowej płuc zachodzi w okresie po 36 tygodniu ciąży. Noworodki urodzone mięzy 29-30 tygodniem ciąży są w 60% zagrożone rozwojem RDS. U dzieci urodzonych w 35-36 tygodniu ciąży zagrożenie to nie przekracza 5%. Głównym warunkiem wystąpienia RDS jest niedojrzałość płuc płodu.
Leczenie polega na założeniu rurki do tchawicy i stosowaniu wentylacji mechanicznej za pomocą respiratora, który reguluje oddychanie. Dziecku podaje się surfaktant w celu rozprężania płuc i zmniejszenia ciężkości ostrych objawów zespołu zaburzeń oddychania. Wcześniaki-noworodki z tym zespołem przebywają na oddziale intensywnej terapii pod bardzo ścisłym nadzorem specjalistów.
27-07-2010 19:45
~mariola
~mariola
Mysle ze odrywanie matek od wczesniakow jest ogromnym stresem dla dziecka i matki co jest niekorzystne dla rozwoju. Poda...